Sebastian Krupa

Sebastian chodzi, mówi, śmieje się i uczy w Ośrodku Szkolno-Terapeutycznym. Lekarze mówili jego rodzicom, że prawdopodobnie nigdy nie będzie ani chodził, ani mówił.

W 30. tygodniu ciąży doszło do przedwczesnego odklejenia łożyska i Sebastian przyszedł na świat w pośpiechu. Rodzice usłyszeli wtedy słowa, które zapadły im w pamięć: wcześniactwo, wrodzona sepsa, zaburzenia oddychania, rozległe wylewy dokomorowe trzeciego i czwartego stopnia.

W wieku czterech miesięcy przeszedł operację korekcji retinopatii wcześniaczej. Wkrótce potem pojawił się pierwszy napad padaczkowy, a z nim rozpoznanie zespołu Westa. Później lekarze zaczęli mówić o mózgowym porażeniu dziecięcym.

Pierwsze kroki postawił dopiero w wieku pięciu lat, a mówić zaczął dzięki intensywnej terapii logopedycznej. Każdy z tych etapów był okupiony ogromnym wysiłkiem i niezliczonymi godzinami rehabilitacji.

Sebastian nadal ma padaczkę, trudności z koncentracją i skutki uszkodzenia mózgu, więc rehabilitacja się nie kończy.